35 هفته و1 روز
سلام گل پسرم 35 هفته است که با هم هستیم ، حسابی بهت عادت کردم . تو دل مامانی خوش می گذره می دونی که دیگه چیزی به دیدارمون نمونده رادینم ، پسرم ،درسته ماه های اول بد ویار بودم اما خوشحال بودم چون تو رو داشتم بعد از 5 ماه همه حالتهای بدم تموم شد خدا رو شکر می کردم برای اینکه رو به خوبی می رفتم . فقط یواش ،یواش سنگین می شدم که اینم طبیعت زیبای این دوران بود. بعد از اون دردها در هفته 32 و بستری شدن در بیمارستان همه چی یکم تغییر کرد. دوهفته با استراحت مطلق سپری کردم وباز اون دردها شروع شد ، ومن برای تو نگران بودم که مبادا ناراحت بشی. ازچهارشنبه شب یکم درد داشتم تا شدید تر شد وشب پنجشنبه دوباره راهی بیمارستان شدم واین با...
نویسنده :
مامان و بابا
18:00



